De zee biedt ons een boel mogelijkheden voor duurzame energie. Voor Nederland is de zee middels overstromingen vaak een vijand geweest, maar met alle huidige methoden voor stroomopwekking is ze ook absoluut onze vriendin geworden. Hieronder een aantal methoden op een rij.
Een methode om energie op te wekken is om uit het verschil in elektrochemische spanning tussen zoet en zout water energie te winnen. Dat gaat middels membranen die zout-ionen doorlaten, door veel membranen met elkaar te verbinden kan bijvoorbeeld energie tussen het IJsselmeer en de Waddenzee worden gewonnen. Er wordt verwacht dat daar zo’n 3300 megawatt opgewekt kan worden, deze opbrengst is vergelijkbaar met die van vijf grote energiecentrales. Een moeilijkheid is de aangroei van bacteriën die biofilm creeeren. Met chemicaliën kan dit worden tegengegaan, die zijn echter niet goed voor het milieu. De membranen zijn verhoudingsgewijs ook vrij duur.
In 2005 is men in Harlingen begonnen met het bouwen van een installatie die middels deze methode duurzame stroom op kan wekken. Simpelgezegd zit er in zout water gewoon keukenzout opgelost. Door de ionen over membranen naar het zoete water te leiden ontstaat een spanningsverschil, waaruit stroom ontstaat. Wat overblijft is brak water. De eigenaar stelt dat het bedrijf over 10 jaar dusdanig uitgebreid kan zijn, dat het 200 megawatt aan energie oplevert. Dit een behoorlijke hoeveelheid stroom die ongeveer de gehele provincie Friesland van stroom zou kunnen voorzien.
Een andere manier om energie uit zeewater op te wekken is via een warmtewisselaar. De warmte van het zeewater wordt doorgesluisd naar een netwerk waar huishoudends op aangesloten zijn. Middels warmtepompen bij de huizen wordt het water gebruikt de temperatuur van het huis omhoog te brengen. Opvallend is, dat dit systeem zelfs in de winter functioneert.
Een derde methode is energie op te wekken uit het getijverschil. De watermassa’s verplaatsen zich, en in deze beweging liggen mogelijkheden. Net als bij een stuwmeer passeert het water een generator in een stuwdam. Geschat wordt dat wereldwijd zo’n 60.000 megawatt op te wekken valt middels deze methode. Dit staat ongeveer gelijk aan het viervoud van de totale electriciteitsopwekking van heel Nederland. In ons land is het getijverschil niet zeer groot, maar aan de Atalantisch kust in Frankrijk kan dit verschil oplopen tot wel 13 meter.
Foto: mirkofoto – Fotolia